WR: From a Booth with a View

Door: Resident DJ M@gneto (Serge Laprade)

“Hey Magneto, we gaan Weitjerock weer organiseren, zou je het zien zitten om daar te draaien?” Dit was mijn hernieuwde kennismaking met het rockfestival in IJzendijke, met vage herinneringen aan een eerdere editie waar ik aanwezig was met de toen op doorbreken staande groep Orange Black met hun hit Dream Team. Het was bestuurslid Toby Groosman die mij de vraag stelde en na wat meer uitleg en één afspraak op een zaterdag begin 2013 was ik direct enthousiast, de opdracht was relatief simpel, het mag niet stil zijn, vul de tijd tussen de acts die afwisselend de beide podia vullen en ’s avonds knallen tussen de headliners, met Absynthe Minded en Nobody Beats the Drum als uitschieters en de regen als kleine spelbreker, maar dit mocht gelukkig de pret niet drukken, een zeer blubberige Mosh Pit versterkte de feestvreugde en tevredenheid alom, Weitjerock stond in één keer weer op de kaart, zowel qua affiche als qua organisatie.

400_m_gneto.jpg

Net als vorig jaar was er de vrijdag voor het festival weer een promotour, georganiseerd door het comité van aanbeveling met Preek als initiator voor sponsoren en sympathisanten en na de zeer luxe bus van vorig jaar was er dit keer een rondvaart langs een deel van de prachtige kustlijn van West Zeeuws Vlaanderen. Voor de boottocht was er eerst een bezoek aan het festivalterrein, waar we door voorzitter Rutger werden ontvangen en iedereen kon zien dat Weitjerock klaar was voor de tweede editie.

Tijdens de afgelopen editie mocht ik weer optreden, volgens hetzelfde principe en vanaf dezelfde plek, de geluidstoren, met een geweldig uitzicht op de weide, het publiek en het podium en dan ook nog met een nog betere affiche dan vorig jaar, met voor mij bekende namen Customs, Sore Losers en Compact Disk Dummies en, qua optredens dan, de voor mij grote onbekende, de Staat als headliner.

Diversiteit alom in de line up, altijd een goede zaak op een festival, zodat je ook een divers publiek krijgt en het erg leuk is om tussen de acts door verschillende soorten muziek te draaien die bij de acts, het moment van de dag en de staat van het publiek passen.

400_customs_wr.jpg

Na een rustige maar gedegen opbouw met rock, singer/songwriters en comedy, zag ik vanaf de toren de weide voor het podium volstromen op het moment dat Customs ging beginnen. Het was mooi om te zien hoe ze het publiek meekregen en hoe er langzaam maar zeker meer en meer beweging op het veld kwam. De Sore Losers schakelden drie tandjes hoger en iedereen ging lekker tekeer tijdens de geweldige set die ze speelden en de zeer voelbare energie die ze lieten neerkomen op de weide. Qua pauzemuziek was het niet lastig om hier op voort te borduren, eerder gemaakte plannen konden min of meer overboord, omdat het belangrijk is om de sfeer en de energie vast te houden en dit op voorhand niet of nauwelijks te plannen is en ook de tijdspanne varieert, soms langer, soms korter en dat maakt het erg leuk om daar op in te spelen.

400_ruf9916.jpg

Iedereen had er op dat moment zin in en was vol verwachting voor het optreden van de Staat en ook ik was zeer benieuwd hoe hun optreden zou zijn.

Aan hun materiaal zou het alvast niet liggen, ze hadden zeer veel bij zich volgens Peter van Hanegem, waardoor het iets langer duurde voordat ze opgebouwd waren. Tussen het draaien door was ook mooi te zien hoe iedereen snoeihard werkte om alles klaar te zetten voor het volgende optreden en toen ze eindelijk zover waren ging ik er eens goed voor staan en ik moet zeggen, de Staat is een meer dan waardige headliner gebleken voor deze editie, gedreven muzikanten, goede opbouw van de show, een fantastische frontman die zich kwetsbaar durfde op te stellen met de vraag of er mensen waren die de Staat niet kenden en dat ze er alles aan gingen doen om daar verandering in te brengen en wat mij betreft is dat meer dan gelukt, hun optredens op Pinkpop en Glastonbury zullen vast geen toeval geweest zijn.

400_uitzicht_magneto.jpg

Gedurende het optreden dwaalt de blik met enige regelmaat ook ongemerkt af naar het publiek en ook in hun bewegingen kon je de opbouw van de set goed zien, van rustig meedeinen in het begin naar volledig losgaan tegen het einde, zo moet het zijn bij een goed optreden.

Na deze zeer energieke dosis rock van zowel Sore Losers als de Staat was het tijd voor de mix van electro en rock van Compact Disk Dummies, 2 jonge gasten die het veld nog voor een laatste keer in vuur en vlam zetten met een strakke set, en dat met slechts één EP op hun naam. Ze bewezen het ongelijk van degenen die na de Staat huiswaarts gingen. Het meedeinen kon gewoon worden overgeslagen vanaf het eerste nummer “what you want”, het was meer dan een uur genieten en losgaan, met beats en bleeps als hoofdmoten, een waardige afsluiter van een mooie dag.

400_cdd14.jpg

Op de terugweg naar Groede en ook thuis zijn de afgelopen 2 dagen nog eens op het gemak overlopen en is de adrenaline langzaam weggevloeid onder het genot van een lekker pintje en overheerste er één gevoel, het was weer een prachtige editie, op naar de volgende!